HISTORIA I EKONOMIA

„Nauki o człowieku przeżywają ogólny kryzys” — napi­sał Fernand Braudel w artykule  na który chciałbym w części, od­powiedzieć. Nikt nie wątpi, że ten ogólny kryzys jest również kry­zysem historii. Lecz czy jest to nowość? Czy nie jest to kryzys per­manentny, czy nie istniał on zawsze? Równie w czasach Bodina i Montaigne’a, jak Voltaire’a i Mably’ego? Zarówno w epoce wiel­kiej Methodenstreit wokół Karla de Lamprechła, jak odkąd w r. 1900 Henri Berr założył nowatorską ,,Revue de Synthese histori- que” czy później, gdy Marc Bloch i Lucien Febvre w dziesięć lat po pierwszej wojnie światowej, w r. 1929, stworzyli „Annales”. Kry­zys ten widzimy również dzisiaj, gdy trzydzieści lat po założeniu pisma Fernand Braudel publikuje swój artykuł. Pa prawdzie całe zjawisko można uznać za godną pochwały oznakę żywotności. O hi­storii i naukach społecznych można wszak powiedzieć dokładn e to samo, co Raymond Aron sformułował na temat socjologii: „charak­teryzuje ją ciągłe poszukiwanie siebie samej”. Czego można by się przede wszystkim obawiać w odniesieniu do historii? Właśnie chwili, kiedy nie będzie już kryzysu, gdy nie będzie sporów na jej temat!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć! Jestem Agata i bloga prowadzę jako jedną z moich pasji. Modą i dbaniem o urodę interesowałam się zawsze. Bardzo lubię komponować stylizacje i dobierać dodatki. Jeśli podobają Ci się treści jakie zamieszczam na blogu to zapraszam do pozostania na dłużej, komentowania i likowania profilu na fb.